Gedelegeerd Besluit (EU) 2019/1597 van de Commissie van 3 mei 2019 tot aanvulling van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot een gemeenschappelijke methode en minimale kwaliteitsvereisten voor de eenvormige meting van hoeveelheden levensmiddelenafval (Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen1, en met name artikel 9, lid 8,
(1) Richtlijn 2008/98/EG verplicht de lidstaten de preventie van levensmiddelenafval op te nemen in hun afvalpreventieprogramma's en de uitvoering van hun maatregelen ter preventie van levensmiddelenafval te monitoren en te evalueren door de hoeveelheden levensmiddelenafval te meten aan de hand van een gemeenschappelijke methode. De Commissie moet deze gemeenschappelijke methode vaststellen en minimale kwaliteitsvereisten vaststellen voor de eenvormige meting van de hoeveelheden levensmiddelenafval op basis van het resultaat van de werkzaamheden van het EU-platform inzake voedselverlies en voedselverspilling.
(2) De definitie van “levensmiddel” in Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad2 omvat voedsel als geheel, in de gehele voedselvoorzieningsketen, van productie tot consumptie. Levensmiddelen omvatten ook niet-eetbare delen die niet van de eetbare delen werden gescheiden toen het levensmiddel werd geproduceerd, zoals beenderen die zijn bevestigd aan vlees dat voor menselijke consumptie is bestemd. Daarom kan levensmiddelenafval naast delen van levensmiddelen die voor consumptie bestemd ook betrekking hebben op delen van levensmiddelen die niet voor consumptie bestemd zijn.
(3) Verliezen in de stadia van de voedselvoorzieningsketen waar bepaalde producten nog geen levensmiddelen als gedefinieerd in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 178/2002 zijn, zoals eetbare planten die nog niet zijn geoogst, zijn geen levensmiddelenafval. Bijproducten van de productie van levensmiddelen die voldoen aan de criteria van artikel 5, lid 1, van Richtlijn 2008/98/EG zijn evenmin levensmiddelenafval, aangezien dergelijke bijproducten geen afval zijn.
(4) Levensmiddelenafval moet over de hele voedselvoorzieningsketen worden voorkomen of verminderd. Aangezien de soorten levensmiddelenafval en de factoren die bijdragen tot de productie ervan per stadium van de voedselvoorzieningsketen sterk verschillend zijn, moet het levensmiddelenafval voor elk stadium afzonderlijk worden gemeten.
(5) Voor de toewijzing van levensmiddelenafval aan de verschillende stadia van de voedselvoorzieningsketen moet gebruikgemaakt worden van de gemeenschappelijke statistische classificatie van economische activiteiten binnen de Unie zoals vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1893/2006 van het Europees Parlement en de Raad3 (NACE Rev. 2). Aangezien een NACE Rev. 2-classificatie voor “huishoudens” ontbreekt, moet de desbetreffende toewijzing worden uitgevoerd door verwijzing naar bijlage I, sectie 8, punt 1.2 bij Verordening (EG) nr. 2150/2002 van het Europees Parlement en de Raad4.
(6) Hoewel Beschikking 2000/532/EG van de Commissie5 tot vaststelling van een Europese lijst van afvalstoffen het niet altijd mogelijk maakt om levensmiddelenafval nauwkeurig te identificeren, kunnen de nationale autoriteiten die beschikking wel als richtsnoer gebruiken bij het meten van levensmiddelenafval.
(7) Landbouwmateriaal als bedoeld in artikel 2, lid 1, onder f), van Richtlijn 2008/98/EG en dierlijke bijproducten als bedoeld in artikel 2, lid 2, onder b), van Richtlijn 2008/98/EG zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van die richtlijn en mogen daarom niet als levensmiddelenafval worden gemeten.
(8) Om ervoor te zorgen dat de methode praktisch toepasbaar is en dat de uit de monitoring voortvloeiende last evenredig en redelijk is, moeten bepaalde afvalstromen, die naar verwachting geen of slechts verwaarloosbare hoeveelheden levensmiddelenafval omvatten, niet als levensmiddelenafval worden gemeten.
(9) Om de nauwkeurigheid van de meting van voedselafval te verbeteren, moeten niet voor voeding bestemde materialen die met levensmiddelenafval worden vermengd (bv. bodem of verpakking), voor zover mogelijk worden uitgesloten van de massa van het levensmiddelenafval.
(10) Er zijn verschillende soorten levensmiddelen die doorgaans als of met afvalwater worden weggegooid, zoals drink- en mineraalwater in flessen en dranken en andere vloeistoffen. Voor het meten van dergelijke afvalstoffen bestaat momenteel geen methode die een voldoende niveau van vertrouwen en vergelijkbaarheid van de gerapporteerde gegevens zou waarborgen. Daarom moeten dergelijke soorten levensmiddelen niet als levensmiddelenafval worden gemeten. Het moet voor de lidstaten echter mogelijk zijn om informatie over dit soort levensmiddelen op vrijwillige basis te rapporteren.
(11) Hoewel stoffen die voor gebruik als voedermiddelen als bedoeld in artikel 2, lid 2, onder e), van Richtlijn 2008/98/EG zijn bestemd, zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van die richtlijn en daarom niet als levensmiddelenafval moeten worden gemeten, is informatie over levensmiddelen die oorspronkelijk voor menselijke consumptie bedoeld waren en vervolgens voor diervoeder werden bestemd (met inbegrip van voormalige voedingsmiddelen als gedefinieerd in de bijlage, deel A, punt 3, bij Verordening (EU) nr. 68/2013 van de Commissie6) belangrijk voor het verkrijgen van inzicht in de materiaalstromen in verband met levensmiddelen en mogelijk ook nuttig bij de planning van een gericht preventiebeleid voor voedselverspilling. Daarom moeten de lidstaten de mogelijkheid hebben om deze informatie op vrijwillige basis en op eenvormige wijze te melden.
(12) Met het oog op een nauwkeurige indicatie van de hoeveelheden levensmiddelenafval die in elk stadium van de voedselvoorzieningsketen worden geproduceerd, moeten de lidstaten de hoeveelheden levensmiddelenafval grondig meten. Deze grondige meting moet voor elk stadium van de voedselvoorzieningsketen regelmatig en ten minste om de vier jaar plaatsvinden.
(13) Overeenkomstig artikel 37, lid 3, van Richtlijn 2008/98/EG moeten de lidstaten de hoeveelheden levensmiddelenafval jaarlijks rapporteren. Om evenredigheid te waarborgen en de administratieve lasten te verminderen, moeten de lidstaten voor de doeleinden van die jaarlijkse verslagen beschikken over een verschillende manieren om levensmiddelenafval te meten, met inbegrip van de bestaande analyses van levensmiddelenafvalproductie, nieuwe specifieke studies over levensmiddelenafval en gegevens die zijn verzameld voor afvalstoffenstatistieken of rapportageverplichtingen betreffende afval en andere sociaaleconomische gegevens, of een combinatie van die opties. Voor zover mogelijk moeten de erkende gegevensbronnen, zoals het Europees statistisch systeem, worden gebruikt.
(14) Om te zorgen voor een eenvormige monitoring van de materiaalstromen in de voedselvoorzieningsketen in het kader van een gericht beleid voor de preventie van levensmiddelenafval moet ervoor worden gezorgd dat de lidstaten die besluiten levensmiddelenafval meer in detail te meten of de dekking van de meting tot daarmee samenhangende materiaalstromen uit te breiden, dat op eenvormige wijze kunnen doen.
(15) Om de verificatie van de gerapporteerde gegevens en de verbetering van de meetmethoden mogelijk te maken en om de vergelijkbaarheid van deze methoden te waarborgen, moeten de lidstaten aanvullende informatie verstrekken in verband met de meetmethoden en de kwaliteit van de verzamelde gegevens,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1 - Toepassingsgebied van de meting van levensmiddelenafval
De hoeveelheden levensmiddelenafval worden voor de volgende stadia van de voedselvoorzieningsketen afzonderlijk gemeten:
- a) primaire productie;
- b) verwerking en fabricage;
- c) detailhandel en andere levensmiddelendistributie;
- d) restaurants en cateringdiensten;
- e) huishoudens.
De meting van levensmiddelenafval is niet van toepassing op:
- a) landbouwmateriaal als bedoeld in artikel 2, lid 1, onder f), van Richtlijn 2008/98/EG;
- b) dierlijke bijproducten als bedoeld in artikel 2, lid 2, onder b), van Richtlijn 2008/98/EG;
- c) residuen van levensmiddelenafval die worden ingezameld als deel van verpakkingsafval ingedeeld bij afvalcode “15 01 — Verpakking (inclusief gescheiden ingezameld stedelijk verpakkingsafval)” in de bij Beschikking 2000/532/EG vastgestelde Europese lijst van afvalstoffen;
- d) residuen van levensmiddelenafval die worden ingezameld in afvalstoffen ingedeeld bij afvalcode: “20 03 03 — Veegvuil” in de bij Beschikking 2000/532/EG vastgestelde Europese lijst van afvalstoffen;
- e) niet voor voeding bestemde materialen die vermengd met levensmiddelenafval worden ingezameld, voor zover mogelijk.
De meting van levensmiddelenafval heeft geen betrekking op de volgende elementen, onverminderd de vrijwillige meting als bedoeld in artikel 3:
- a) levensmiddelenafval dat als of met afvalwater wordt afgevoerd;
- b) stoffen die bestemd zijn voor gebruik als voedermiddelen, zoals bedoeld in artikel 2, lid 2, onder e), van Richtlijn 2008/98/EG.
Artikel 2 - Methode voor het meten van levensmiddelenafval
Artikel 3 - Vrijwillige meting
De lidstaten mogen nadere gegevens over de hoeveelheden van levensmiddelenafval meten en aan de Commissie verstrekken, alsmede gegevens betreffende de preventie van levensmiddelenafval. Deze gegevens mogen bestaan uit:
- a) de hoeveelheden levensmiddelenafval die worden geacht te bestaan uit delen van levensmiddelen die voor menselijke consumptie bestemd zijn;
- b) de hoeveelheden levensmiddelenafval die als of met afvalwater worden afgevoerd;
- c) de hoeveelheden levensmiddelen die voor menselijke consumptie zijn herverdeeld, zoals bedoeld in artikel 9, lid 1, onder h), van Richtlijn 2008/98/EG;
- d) de hoeveelheden levensmiddelen die niet langer voor menselijke consumptie zijn bestemd en die in de handel worden gebracht om als diervoeder te worden gebruikt door een exploitant van een diervoederbedrijf als gedefinieerd in artikel 3, lid 6, van Verordening (EG) nr. 178/2002;
- e) voormalige voedingsmiddelen als gedefinieerd in de bijlage, deel A, punt 3, bij Verordening (EU) nr. 68/2013.
Artikel 4 - Minimale kwaliteitsvereisten
De lidstaten nemen passende maatregelen om de betrouwbaarheid en nauwkeurigheid van de metingen van levensmiddelenafval te waarborgen. Met name zorgen de lidstaten ervoor dat:
- a) de metingen die volgens de in bijlage III beschreven methode worden uitgevoerd, zijn gebaseerd op een representatieve steekproef van de populatie waarop de resultaten worden toegepast, en representatief zijn voor de variaties in de gegevens over de hoeveelheden levensmiddelenafval die moeten worden gemeten;
- b) de metingen die volgens de in bijlage IV beschreven methode worden uitgevoerd, zijn gebaseerd op de beste beschikbare informatie.
Artikel 5 - Inwerkingtreding
-
PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3.
(terug) -
Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1).
(terug) -
Verordening (EG) nr. 1893/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot vaststelling van de statistische classificatie van economische activiteiten NACE Rev. 2 en tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3037/90 en enkele EG-verordeningen op specifieke statistische gebieden (PB L 393 van 30.12.2006, blz. 1).
(terug) -
Verordening (EG) nr. 2150/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2002 betreffende afvalstoffenstatistieken (PB L 332 van 9.12.2002, blz. 1).
(terug) -
Beschikking 2000/532/EG van de Commissie van 3 mei 2000 tot vervanging van Beschikking 94/3/EG houdende vaststelling van een lijst van afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, onder a), van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad betreffende afvalstoffen en Beschikking 94/904/EG van de Raad tot vaststelling van een lijst van gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB L 226 van 6.9.2000, blz. 3).
(terug) -
Verordening (EU) nr. 68/2013 van de Commissie van 16 januari 2013 betreffende de catalogus van voedermiddelen (PB L 29 van 30.1.2013, blz. 1).
(terug)